7 september

En weer een week voorbij! Het is een beetje kamperen nog in ons nieuwe huis.. Er is geen water op cruciale plaatsen zoals de keuken (!) dus met emmers en schepbekers moet het dan maar. Ik heb de goedkoopste pannen gekocht om toch wat te kunnen (laten) koken, maar dat is ook vn aluminium wat het kampeergevoel nog meer bevestigt. Ik heb een prachtig Ignis gasformuis gekocht. Op straat. Van zeker 30 jaar oud ;). De nieuwe waren duur en zagen er niet uit, allemaal onbekende Chinese merken. En ik had het advies gekregen om geen Chinees gasfornuis te kopen. Met een streetwise taxi chauffeur ben ik een hele dag op stap geweest en heb inderdaad van alles gekocht waaronder dit gasstel.

Het matras dat we gekocht hebben heeft een permanent tempur effect, oftewel, het is 30cm hoog, maar voegt zich helemaal naar je lichaam en als je opstaat, blijft dit effect nog dagen in het matras staan. Waardeloos. Maar hoe je dat van te voren kunt weten..? Jeroen is weer onze reddende engel geweest en in zijn huis hebben vorige week geshopt voor van alles wat we nodig hadden. En nu hebben we in ieder geval één goede matras. Een Nederlandse manager van het PUM programma is hier nu een aantal dagen om de matrasfabriek Promousse te adviseren over beter management. En hopelijk ook over betere matrassen!

Ik heb 4 badkamers en slechts in 1 badkamer doet alles het (warm, koud water, wastafel en wc). Bij de andere badkamers is het behelpen. Maar goed, wat een luxe om deze keuze te hebben..

Het zwembad lekt… Dat is dan weer minder. Het loopt momenteel net zo snel leeg als dat het ooit volliep.. Voor we hier de oplossing voor hebben.. De zwembadman gaat nu geloof ik een gat graven naast het zwembad, net zo diep en dan kijken of daar iets stuk is met de afvoer..

De loodgieter voor het water en badkamerprobleem is nog steeds niet geweest. Deze week (dinsdag 30 aug) was het ramadan, of te wel Suikerfeest. Gewoon op dinsdag volgens de planning (dat scheelt nog al eens per land) en dat was wel een leuke gewaarwording. Iedereen was op zijn en haar best gekleed, ze liepen met trommels door de straten en ook wij waren uitgenodigd ergens te komen eten (bij de directrice van Oxfam Quebec). Voor het eerst hebben de meiden met smaak gegeten. Het eten blijft een toestand hier. Hoewel ze wel de franse stokbroden ontdekt hebben en dat gaat er op zich wel in..

Meiden hadden woensdag ook nog vrij, Oxfam Quebec ook, Oxfam Novib en Oxfam GB niet, dus wij zijn gewoon gaan werken. Nadenken of de aanslagen in Nigeria van invloed zijn op de veiligheidssituatie in Niger. Het voelt hier absoluut niet onveilig, en zo’n kamikaze actie als in Abuja, tegen de VN gericht kun je je niet echt op voorbereiden. De VN in Niger hebben trouwens extra maatregelen genomen maar de Oxfam maatregelen zijn al behoorlijk streng. En ik heb niet het idee dat men zich er aan houdt, dus ik ben wel van plan voor te stellen dat we beter een paar realistische maatregelen kunnen hebben, waar iedereen zich aan houdt, in plaats van een heleboel onrealistiche maatregelen waar men zich dan toch niet aan houdt. Vooralsnog hebben we avondklok vanaf middernacht, niet lopen op straat na zonsondergang, niet de stad uit (voor de expats), wat maatregelen aan de deur bij Oxfam. Onze Amerikaanse vrienden gingen dit weekend naar Ouaga over de weg en ik was hoogst verbaasd. Ik denk altijd dat de Amerikanen de security maatregelen uitgevonden hebben (zie toestanden aan de schoolgate), maar ze mogen dus wel over de weg naar Burkina.. De extra bewakers voor de poort bij de Amerikaanse buurman heeft overigens niet te maken met de veiligheidssituatie in Niger maar met een stalkende ex-vrouw..

En het Khadaffi convooi waar de wereldpers het over heeft gehad schijnt allemaal niet waar te zijn, er schijnen 4 auto’s gereden te hebben en geen 200, maar ja wat is waar.. Wij merken in ieder geval niets. Hou ons maar op de hoogte!

De avond voor Suikerfeest bedacht ik me opeens dat ik BVN tv (Selectie van NL en Vlaamse publieke zenders) wilde hebben maar had natuurlijk geen idee wat ik daarvoor moest doen. Nummer van een satellietschotel-meneer gekregen, die is gelijk komen kijken. Om half 4 bracht hij de schotel, om half 10 kwam hij hem stellen en bevestigen en om middernacht zag ik Knevel en vd Brink. Hoi! Ongelooflijk dat hij dat is komen doen op de vooravond van het Suikerfeest, dat hier toch wel één van de grootste feesten in het jaar is (samen met het schapenfeest dat we over 40 dagen (?) hebben). Niet dat die NL tv nou zo belangrijk is (op de schotel zit ook TV5 en nog een paar andere vage zenders overigens) maar het is toch wel aardig om nog iets van thuis mee te krijgen. Ook voor de meiden..

Deze week ook steeds meer op kantoor aanwezig in mijn nieuwe, huidige, tijdelijke, onduidelijke (;)) functie.. Deze week Den Haag op bezoek (vanaf straks) en dan zal er weer meer duidelijk worden.
Meiden gaan goed op school. De naschoolse activiteiten beginnen deze week. Morgen hebben ze eerst nog vrij ivm Amerikaanse Labor Day. Ik had daar nog niet van gehoord. Ze hebben wel zware en lange dagen maar ik heb wel het idee met interessante dingen. Denise kwam met rode voeten thuis. Dan hebben ze bijv gevoet-verfd. Efia was nagebleven om nog muziek met de leraar te doen. Dus al met al voelen ze zich er thuis en heb ik het idee dat het ook wel goed gaat. Ik praat veel met Heidi de nieuwe Directrice en zij heeft wel een klus om de school, die maar 38 leerlingen heeft weer een beetje populairder te maken. Het blijkt dat er in de afgelopen jaren weinig gebeurd is en dat alles maar op zijn beloop is gelaten. Vooralsnog vind ik het nog steeds een hoop geld en verwacht ik er nog steeds veel van. Ik vind het dan ook jammer dat het mooiste zwembad uit de stad, bij de school, niet door de school gebruikt wordt. Verder hebben ze nou ook weer geen geweldige materialen. Niet dat een digibord nu zo essentieel is bij het onderwijs, maar in NL is dat nu wel ingeburgerd en dan zou ik zulke innovaties ook verwachten op zo’n dure US school. Vooralsnog doen de gewone computers het nog geeneens in de klas.

Efia heeft een wiskundeboek van 630p (!!) en 6 kilo zwaar. Lijkt me ook niet echt leuk en motiverend als je wiskunde al niet zo leuk vindt en denkt dat je het niet kunt, zoals Efia. Iedere avond zit ik met haar te rekenen, het lastige is ook wel dat alle termen anders zijn en dat het echt abstract rekenen is, veel minder speels dan in NL.

Nog geen woord over mijn verhuizing. De verhuizer KHZ zwijgt in alle talen en ik krijg geen hoogte van wat de toestand van mijn verscheping is. Dit frustreert me enorm en ze zouden toch tenminste kunnen zeggen waar het probleem zit. Dus we kamperen verder in dit enorme huis..

Verder gaat alles ook hier zijn gangetje. School, werk, en achter allerhande klusjes aan. Ik blijf boodschappen doen nog een klus vinden omdat ik nooit weet wanneer de winkels open zijn. Gister wilden de meiden naar de grote markt en ik durfde dat eigenlijk niet alleen. Niet zozeer de markt als wel er met de auto heen gaan, niet weten waar te parkeren enzo. Ik dus weer mijn streetwise taxi ‘vieux’ gebeld en die heeft ons begeleid naar de markt. Hoe dichterbij we kwamen hoe meer de meiden begrepen waarom ik geen zin had in de markt/ er niet alleen heen durfde.. Wat een hectiek. Beetje een Arabische markt-idee, met kleine gangetjes en steegjes maar wat een hitte, drukte en stank. Het was ook tijd voor het gebed en iedereen zat zijn voeten te wassen en al dat water droeg ook weer bij aan de modder die er toch al lag. Denise kon eindelijk weer eens een prinsessenjurk uitzoeken en slippers met hakjes. Chinese kwaliteit maar ze heeft er twee dagen in gelopen en wilde er het liefst mee naar school…

(inmiddels werkt het water overal, is het zwembad uitgegraven, zijn mijn 6 airco’s onderhouden en doen het weer normaal, komt de groenteboer van school mij ook bevoorraden, heeft KHZ gezegd dat de boot met mijn spullen morgen vertrekt, is baas op bezoek en zijn de dagen nog hectischer…)